نگاهی به کاربرد پزشکی اوفیوپوگون
افیوپوگون ژاپونیکوس یک علف ریزومدار همیشه سبز بدون ساقه است. برگها دراز، در ابعاد 10-50 سانتیمتر در 2-4 میلیمتر، خطّی، علفی شکل و دارای با 3 تا 7 رگبرگ و نوکهای نقطهای
نویسندگان: کوهویی لینگ، چوا تانگ کیان، تان چای هون
مترجمان: دکتر حسین حسینزاده، دکتر محسن ایمن شهیدی، دکتر رامین رضایی
مترجمان: دکتر حسین حسینزاده، دکتر محسن ایمن شهیدی، دکتر رامین رضایی
نام علمی (خانواده):
Ophiopogon japonicus Ker-Gawl. (Liliaceae)نام انگلیسی:
Dwarf Lilyturf, Mondo Grass, Mai Men Dongنام فارسی:
ندارد. اوفیوپوگونمشخصات:
افیوپوگون ژاپونیکوس یک علف ریزومدار همیشه سبز بدون ساقه است. برگها دراز، در ابعاد 10-50 سانتیمتر در 2-4 میلیمتر، خطّی، علفی شکل و دارای با 3 تا 7 رگبرگ و نوکهای نقطهای هستند. گلها تکی و یا جفت هستند.منشأ:
بومی ژاپن و کره است.ترکیبات شیمیایی:
اوفیوپوگونین E و D، اوفیوپوگونین ´C و ´D، بورنانول، اوفیوپوگونانون E, C, A و F، اوفیوپوگوژاپونین D و سایر مواد.کاربرد در طب سنتی:
از ریشهها برای سرد کردن بدن، توان افزایی، مسهل، مبارزه با تشنگی، درمان گلو درد، سرفه و تب استفاده میشود. دوز روزانه ریشههای برجسته 6 تا 20 گرم به شکل دم کردنی، قرص و یا شربت است که به عنوان ضد سرفه و خلطآور استعمال میشود. در چین، ریشهها برای درمان برونشیت، سرماخوردگی، ادرار دردناک، سرفه خونی، التهاب حنجره (لارنژیت) احساس عدم خستگی، تشنگی، سل، استرس برای افزایش توان جنسی، برای بهبود حافظه و باروری، به عنوان افزایش دهندهی بزاق، برای درمان سرطان و به طور گستردهای در تجویزهای چند گیاهی در دیابت ملیتوس به کار میرود. در هند و چین، از ریزومها برای درمان تب و التهاب، به عنوان افزایش دهندهی ترشح شیر، کاهنده تب و نیز برای درمان بیماریهای معدهای، کلیوی، کبدی استفاده میشود.آثار دارویی:
آنتی آریتمی، ضد التهاب، ضد ترومبوز، تنظیم کننده سیستم ایمنی، محرک ایمنی، محافظ قلبی و پیشگیری از پیشرفت سرطان.مقدار مصرف:
دوز روزانه ریشههای برجسته 6 تا 20 گرم به شکل دم کردنی، قرص و یا شربت است که به عنوان ضد سرفه و خلطآور استعمال میشود.مسمومیتزایی:
LD50 این گیاه در موش با تزریق داخل صفاقی بیشتر از 2 گرم بر کیلوگرم گزارش شده است.پینوشت:
برای مشاهده پینوشتهای این کتاب به منبع مقاله مراجعه شود.
منبع مقاله :لینگ، کوهویی - تانگ کیان، چوا - چای هون، تان؛ (1392)، راهنمای گیاهان دارویی: مصور و با رویکرد علمی و دارویی، مترجمان: حسین حسینزاده - محسن ایمن شهیدی، رامین رضایی، مشهد: بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی، چاپ اول
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}